Ἐξοχότατε Γενικὲ Ἀρχηγέ! Σοῦ φανερόνω, ὅτι ἔλαβον εἰς τὰς δύο Ἀπριλλίου, διαταγὴν σου, τὴν ἀπὸ 27 Μαρτίου γεγραμμένην, καὶ ἀμέσως ἐκίνησα διὰ τὰς Ἀθήνας, εὑρισκόμενος εἰς τὰ μεθ’ ὅρια ἀκόμη τῆς ἐπαρχίας μας, μοῦ ἔφθασεν εἴδησις ὅτι ὁ Ἠμπραὴμ πασὰς ἔγεινεν εἰς δύο κολώνες, καὶ τὴν Τετράδην τῆς Λαμπρῆς ἔφθασεν εἰς Πῦργον, καὶ μία ἄλλη κολώνα μεγάλη τοῦ πεζικοῦ ἦλθεν ἀπὸ τὸ μέρος τῆς Ἀνδρίτζενας, καὶ ἔπεσεν εἰς τῆς Λιοδώρας τὸν κάμπον καὶ Ἀγιάνη, ἦλθεν ἕως Κατζουλ͜ιά, καὶ ὁ Ἠμπραὴμ πασὰς ἀνέβη ἓως εἰς Λάλα, καὶ ἐκεῖ στέκει ἕως τὴν σήμερον, καὶ τὸ τὶ ἠκολούθησεν εἰς τούς χρηστιανούς κύριος εἶδε. Τοῦ Βαρνακιώτη ὁ ἀνεψιός εὐγῆκεν εἰς Κατάκολον ἀπὸ Νεόκαστρον. Ὁμοίως καὶ μία χρηστιανή σκλάβα, καὶ εἶπον, ὅτι σκοπεύει νὰ ἀπεράσει εἰς Πάτρας, καὶ νὰ τραβίξῃ διὰ τὰς Ἀθήνας, διὰ τοῦτο ἐδυσκολεύθηκα, διὰ νὰ ἐμπορέσωμεν νὰ βοηθήσωμεν ὡσὰν ἐπέρσυ. Ταύτας τὰς εἰδήσεις ἔχομεν καὶ μὲ μαξοῦς σᾶς δίδω τὴν εἴδησιν, νὰ ἐνεργήσητε τὸ συμφερότερον τῶν χρησ<τ>ιανῶν καὶ μένω μὲ τὸ ἀνῆκον σέβας. τῇ 10 Ἀπριλλίου ὅλος εὐπειθέστατος τῶν ἐπιταγῶν σου νικόλαος σολιώτης [ἐπὶ τοῦ νώτου:] ἀρ. 20 Νικόλαος Σωλιώτης 10 Ἀπριλλίου