*Ένας αστερίσκος υποδεικνύει όσες πληροφορίες αντλήθηκαν από το Ιστορικό Λεξικό της Επαρχίας Καλαβρύτων (ΙΛΕΚ) του Αθανασίου Δ. Τζώρτζη, στον οποίον είμαστε ευγνώμονες που μας έδωσε την άδεια να συμπεριλάβουμε τα σχετικά λήμματα εδώ.

*An asterisk indicates information cited from To Ιστορικό Λεξικό της Επαρχείας Καλαβρύτων (ΙΛΕΚ) of Αθανασίου Δ. Τζώρτζη to whom we are grateful for granting us permission to include on this page.

Αδέλφια του Νικολάου

Αργύριος Σολιώτης (Χριστοδούλου)* (ΙΛΕΚ, Ε, 693): αδελφός του Νικολάου Σολιώτη. Ο Αργυρόπουλος Θ. στην Επετηρ. των Καλαβρύτων 1971 «Η Φιλική Εταιρεία και οι Καλαβρυτινοί Φιλικοί», σελ. 120 αναφέρει: «ἀπὸ τὸν Σόλον, ἀδελφὸς τοῦ N. Σολιώτου, ὑπὸ τοῦ ὁποίου καὶ ἐμυήθη εἰς τὴν Φ. Ἐ. εἰς ἡλικίαν 39 ἐτῶν. Προσέφερε 150 γρόσια διὰ τὸν ἀγῶνα».

Δημήτριος Σολιώτης (Χριστοδούλου)* (ΙΛΕΚ, Ε, 694) αδελφός του Νικολάου Σολιώτη . Ήταν μεταξύ των ορκισθέντων της πρώτης σειράς, στο λάβαρο της επανάστασης, στην Αγία Λαύρα το 1821 (Ν. Β. Αναστόπουλος, σ. 76).  Καπετάνιος β΄ τάξεως (Φραντζής, τ. Δ΄, σ. 170).

Σωτήριος Σολιώτης* (ΙΛΕΚ, Ε, 703) Σολιώτης Σωτήριος: (χωρίς πατρώνυμο), από τον Σόλο Νωνάκριδος. Το Μητρώο αγωνιστών του 1821 της Εθν. Βιβλιοθήκης τον αναφέρει ως καταγόμενο από τα Καλάβρυτα, άνευ παλαιού αριθμού μητρώου, αύξοντα αριθμό στο χειρόγραφο ευρετήριο 1507 και τάξη Έκτη. Στον φάκελλό του υπάρχει τετρασέλιδη αίτησή του που συντάχθηκε στο Σόλο στις 8 Νοεμβρίου 1846 και απευθυνόταν προς τον Έπαρχο Καλαβρύτων από τον οποίο ζητούσε να την διαβιβάσει μετά του συνημμένου πιστοποιητικού προς την αρμόδια επί των Θυσιών και Αγώνων επιτροπή για να του δοθεί αμοιβή για τους αγώνες του. Σε αυτήν ανέφερε ότι κατηχήθηκε στη Φιλική Εταιρεία από τους αειμνήστους Θεοχαράκη Ρέντη και Νικόλαο Σολιώτη μετά του οποίου συναγωνίστηκε και συγκινδύνευσε σε πολλές μάχες. Στη συνέχεια ανέφερε ότι επολέμησε στις μάχες Καλαβρύτων, Λεβιδίου, Μαύρων Λιθαρίων, Κόκλα, Κριεκούκι, Βιλίων, Δερβενίων μετά του Ηλία Μαυρομιχάλη, πολιορκία Ακροκορίνθου, Ακράτας, Τρικόρφων, Κουνουπιάς, Χελμού όπου «φυγόντων ὅλων τῶν στρατιωτῶν μας μόνος ἐγὼ μετὰ τοῦ ἀειμνήστου Νικολάου Σολιώτου ἐνεκαρτερήσαμεν εἰς στενωπόν τινα ἐπικίνδυνον ὥστε ἠναγκάσαμεν εἰς ὑποχώρησιν τοὺς νικητὰς Ἄραβας…». Επίσης ανέφερε ότι ετιμήθη με τον βαθμό του Χιλιάρχου, κατεχωρήθη στην Έκτη τάξη και υπηρετούσε από το 1835 στην Β. Φάλαγγα ως υπολοχαγός. Παρεπονείτο για τον βαθμό του Υπολοχαγού και ζητούσε τον βαθμό του Ταγματάρχη. Σαν παράδειγμα για την αδικία που του έγινε ανέφερε τον Γεώργιο Πετρόπουλο ή Αρμπουνιώτη, όστις ήταν εκατόνταρχος της χιλιαρχίας του και υπασπιστής του και «εἶναι σήμερον ὑπολοχαγός ἰσόβαθμός μου» όπως ανέφερε. Συνημμένο υπάρχει πιστοποιητικό με ημερομηνία 7 Νοεμβρίου 1846 του δημάρχου Νωνάκριδος στο οποίο αναφέρεται ότι ο Σωτ. Σολιώτης ήταν 46 ετών, καταγόταν από τον Σόλο και υπηρέτησε στρατιωτικώς την πατρίδα. Συνημμένα επίσης υπάρχουν δύο έγγραφα, το 4729/11.3.1825 του Εκτελεστικού Σώματος και το δεύτερο 3784/13.3.1825 του Υπουργείου Πολέμου, περί προβιβασμού του Σωτηρίου Σολιώτη στον βαθμό του Χιλιάρχου. Αγωνιστής του 1821, αναφέρεται ως υπηρετών υπό τις οδηγίες των: Σωτ. Θεοχαρόπουλου – Νικολάου Σολιώτη (βλ. λ. Σολιώτης Νικ.). Ύστερα από αίτηση τού στρατηγού Σωτήρη Θεοχαρόπουλου και Ν. Σολιώτη, ο Σωτήρης Σολιώτης προτείνεται για προαγωγή σε χιλίαρχο (Αρχ. Ελλην. Παλιγγ. τ. 7, σ. 166, τ. 18, σ. 22, 27). Με Β.Δ. από 25.11.1844 (ΦΕΚ. 36/26.12.1844) διορίζεται ο εκ Νωνάκριδος υπολοχαγός της 1. τετραρχίας της «Ημετέρας φάλαγγος» Σωτήριος Χριστοδούλου Σολιώτης επαρχιακός σύμβουλος Καλαβρύτων. «Προάγονται σε χιλιάρχους οι Σωτ. Σολιώτης (10.3.1825) και Αν. Στριφτομπολας (11.3.1825)». (Ν. Φιλιππακόπουλος, σ. 89).

Τέκνα του Νικολάου Σωλιώτη

Γεώργιος Ν. Σολιώτης* (ΙΛΕΚ, Ε, 693-694): Σε αίτησή του με την οποία ζητεί την απονομή αριστείου αναφέρονται τα εξής: «/058/ Ἀθῆναι τὴν 3 Ἰ 10μβρίου 1843/ Αἴτησις περὶ Ἀργυροῦ Ἐθνοσήμου/ στρατιωτικοῦ βαθμοῦ/ Πρὸς τὴν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Β. Γραμματείαν/ Ὁ εὐσεβάστως ὑποφαινόμενος σεμνύνομαι καθ’ ὃ πρῶτος γόνος ἑνὸς τῶν διασήμων πρωταγωνιστῶν τῆς πατρίδος τοῦ μακαρίτου ὁπλαρχηγοῦ Νικολάου Σολιώτου. Εὐτυχῆ νομίζω ἐμαυτὸν ἀναφερόμενος εἰς Ὑπουργὸν ἄνδρα διακεκριμένον κατὰ τὸν ἀγῶνα καὶ πρῶτον ἐνεργητικὸν μέρος λαβόντα καὶ εἰς τὴν προετοιμασίαν τοῦ πολέμου καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἱεροῦ ἀγῶνος καὶ συναγωνισθέντα εἰς διαφόρους μάχας μετὰ τοῦ μακαρίτου πατρός μου. […] Ὁ πατήρ μου ἐτιμήθη ὡς πρῶτος Ἀρχηγὸς τῆς φρουρᾶς τῆς κατὰ πρῶτον συσταθείσης Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, μὲ βαθμὸν στρατηγίας κ.λ., τὰ ὁποῖα ὡς ἐκτὸς τοῦ προκειμένου παραλείπω. Υἱὸς τοιούτου περιωνύμου πατρός, ἐπικεφαλὴς πολλῶν στρατιωτῶν καὶ ὑπὸ τὰς ἀμέσους ὁδηγίας καὶ τὴν προστασίαν αὐτοῦ ὑπηρέτησα καὶ ἐγὼ δεόντως εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς πατρίδος, ὅπου παραμικρὸν ἐδέησε νὰ μείνω αἰχμάλωτος εἰς τὴν ἐν Χελμῷ τῶν Καλαβρύτων μάχην μεταξὺ τοῦ μακαρίτου πατρός μου καὶ τοῦ Ἰμβραὴμ Πασσᾶ, ἂν πέντε τῶν γενναιοτέρων στρατιωτῶν τοῦ μακαρίτου δὲν μὲ ἠλευθέρωναν αὐθωρεί, φονεύσαντες τοὺς συλλαβόντας με μὲ ἕνα ἄλλον νεώτερον ἀδελφόν μου δύο Ἄραβας. Καθυποβάλλων ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν, κύριε Γραμματεῦ! Πιστοποιητικὸν διασήμων ὁπλαρχηγῶν του Ἀγῶνος, εἰς ἄνδρα πρωταγωνιστὴν τῆς πατρίδος, ἀπεκδεχόμενος πᾶσαν δικαιοσύνην, παρακαλῶ εὐσεβάστως ὅπως διατάξητε τὸ νὰ μοῦ χορηγηθῇ τὸ ἀνήκον μοι Ἀργυροῦν Ἀριστεῖον ἀπέναντι τῶν πρὸς τὴν πατρίδα ἐκδουλεύσεών μου καὶ ἐκείνων τῶν παραδειγματικῶν τοῦ ἀοιδίμου πατρός μου καὶ ὅλης τῆς οἰκογενείας τῶν Σολιωτῶν ἀγώνων, εἰς πολλοὺς τῶν ὁποίων πολλάκις συνεκινδυνεύσαμεν διὰ τὴν σωτηρίαν τῆς πατρίδος, καὶ ὁ ἀνάλογος στρατιωτικὸς βαθμὸς εἰς τὴν Φάλαγγα. Πεποιθὼς εἰς τὴν χαρακτηρίζουσαν υμᾶς δικαιοσύνην καὶ εὐγένειαν εἰς τοὺς ἀγωνιστὰς τῆς πατρίδος, ὑποσημειοῦμαι μὲ τὸ ὀφειλόμενον σέβας. Εὐπειθέστατος / Γ. Ν. Σολιώτης». Στο περιθώριο της πρώτης σελίδας της αιτήσεως υπάρχει η εξής σημείωση με διαφορετικό γραφικό χαρακτήρα: «Εἰς τ’ ἀρχεῖα / Ἐν Ἀθήναις τὴν 21 Ἰουνίου 1844». Το συνημμένο πιστοποιητικό έχει ως εξής: «159// Ἔνδειξις // Πιστοποιεῖται διὰ τοῦ παρόντος ὅτι ὁ κύριος Γεώργιος Σολιώτης, υἱὸς τοῦ μακαρίτου ὁπλαρχηγοῦ Νικολάου Σολιώτου, ὑπηρέτησε στρατιωτικῶς τὴν πατρίδα ἐπὶ κεφαλῆς πολλῶν στρατιωτῶν ὑπὸ τὴν ἄμεσον ὁδηγίαν τοῦ πατρός του ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τοῦ Ἄραβος Ἰμβραὴμ πασσᾶ καὶ καθεξῆς, μάλιστα εἰς τὴν γενομένην ἐν Χελμῷ τῶν Καλαβρύτων διάσημον μάχην κατὰ τὸν Μάϊον τοῦ 1826 ἔτους μεταξὺ τοῦ μακαρίτου πατρός του καὶ τοῦ Ἰμβραὴμ Πασσᾶ, αἰχμαλωτισθεὶς ὑπὸ τῶν Αἰγυπτίων, ἀθῷος ἠλευθερώθη παρὰ τῶν Ἑλληνικῶν στρατευμάτων, διαρκούσης τῆς μάχης / Ἐξεπλήρωσε δὲ πάντοτε πιστῶς καὶ ἐντίμως τὰ πρὸς τὴν πατρίδα χρέη του. Διὸ τῷ χορηγεῖται ἡ παροῦσα πιστοποίησις, ἵνα τῷ χρησιμεύσῃ ὅπου ἀνήκει. Ἐν Ἀθήναις τῇν 30 9μβρίου 1843 / Νικἠτας Σταματελόπουλος / Σ [ ; ] Γρίβας / Ἀναγνώστης Παπατσώρης / Χ. […] Χρ. Καπετανάκης […] Χριστ. […] /  ταγματάρχης» (Γ.Α.Κ. Αρχειομν., Αριστεία, φ. 200, λ. 90).

Χαραλάμπης Ν. Σολιώτης* (ΙΛΕΚ, Ε, 704): από τον Σόλο Καλαβρύτων, γιός του γνωστού οπλαρχηγού Νικολάου Σολιώτη. «γαμβρὸς ἐπὶ θυγατρὶ τοῦ Γκολφίνου Πετιμεζᾶ καὶ πατὴρ τοῦ νῦν ἱατροῦ Νικ. Σολιώτου, ὑπηρετήσας δ’ ὡς ἔπαρχος» (Παπανδρέου: Επαρχία…, σ. 136). Με αίτησή του που συντάχθηκε στον Σόλο στις 3 Δεκεμβρίου 1843 και απευθυνόταν στην επί των Στρατιωτικών Γραμματεία, ζητούσε να του δοθεί το αριστείο για τους προς την πατρίδα αγώνες του. Στην αίτηση ανέφερε ότι έφερε «…πληγὴν Αἰγυπτιακοῦ πυροβόλου, τὴν ὁποίαν ἔλαβον εἰς τὴν ἐν Χιαλμῷ μάχην τοῦ 1825…», επίσης ότι από το 1839 είχε υποβάλει τα δικαιολογητικά του αλλά ο τότε διευθυντής Μίνδλχερ ξένος ων εξαφάνισε και το πιστοποιητικό και την αίτησίν του. Στο περιθώριο της αίτησης υπάρχει η εξής ενυπόγραφη από τον Ανδρέα Λόντο σημείωση: «Εἰς τ’ ἀρχεῖα ἐπροτάθη ὁ ἀναφερόμενος διὰ τὸ ἀργυροῦν ἀριστεῖον Ἀθῆναι τὴν 4 Ἰανουαρίου 1844» και «Πατρίς του αναφερομένου Νώνακρις/Διαμονή Σόλος». (Γ.Α.Κ. Αρχείον Αριστ. φ. 210, λ. 31-33). Αναφέρεται, ως δικαιούχος Αργυρού αριστείου, σε ονομαστικό κατάλογο του υπουργείου Στρατιωτικών, 96 αριστειούχων, με ημερομηνία 10.6.1844 και τόπο καταγωγής τον Σόλο (Γ.Α.Κ. Αρχείον Αριστ. φ. 220, λ. 182-186 και φ. 288, λ. 54-59).

Νικήτας Ν. Σολιώτης*  (ΙΛΕΚ, Ε, 695): από τον Σόλο, γιός του γνωστού οπλαρχηγού Νικολάου Σολιώτη. Με τρισέλιδη αίτησή του που συντάχθηκε στο Σόλο στις 5.12.1843 και απευθυνόταν προς την επί των Στρατιωτ. Γραμματεία επανέρχεται παραπονούμενος και αναφέρει ότι είχε υποβάλει αίτημα για αριστείο στο παρελθόν με τα πιστοποιητικά, αλλά δεν πήρε το αριστείο του. Επίσης αναφέρει ότι στη μάχη στον Χελμό κατά του Ιμβραήμ πληγώθηκε στο δεξιό πόδι του και συνελήφθη για λίγο αιχμάλωτος, αλλά ευτυχώς ο πατέρας του Νικολάος Σολιώτης επιτέθηκε κατά των εχθρών και τον ελευθέρωσε. Στο περιθώριο της αίτησης υπάρχει η διά πλαγίας διαφορετικής γραφής σημείωση: «Εἰς τ’ ἀρχεῖα / Δὲν ὑποστηρίζει τὴν αἴτησιν μὲ τὰ ἀπαιτούμενα πιστοποιητικά / Ἀθῆναι τὴν 4 Ἰανουαρίου 1844». (Γ.Α.Κ. Αρχειομν. Αριστ. φ. 212, λ. 61-63). Αναφέρεται, ως δικαιούχος Αργυρού αριστείου, σε ονομαστικό κατάλογο του υπουργείου Στρατιωτικών, 96 αριστειούχων, με ημερομηνία 10.6.1844 και τόπο καταγωγής το Σόλο (Γ.Α.Κ. Αρχειομν. Αριστ. φ. 220, λ. 182-186 και 228, λ. 54-59).

Χρήστος Ν. Σολιώτης* (ΙΛΕΚ, Ε, 704): από τον Σόλο Καλαβρύτων, γιος του γνωστού οπλαρχηγού Νικολάου Σολιώτη. «Συνταγματάρχης στρατιωτικός, ἐν γένει ἱκανώτατος βουλευτὴς Καλαβρύτων» (Παπανδρέου: Επαρχία…, σ. 136). Ο δήμος των Καλαβρύτων αναφέρει τα εξής: «Χρίστος Σολιώτης, συνταγματάρχης Γενικού Επιτελείου και βουλευτής (Σόλος Καλαβρύτων 1839 – Αθήνα 1899). Γιος του αγωνιστή Νικολάου Σολιώτη. Έλαβε μέρος στην Κρητική Επανάσταση του 1866. Διετέλεσε επί μακρόν καθηγητής στην Σχολή Ευελπίδων και στο Σχολείο Τεχνών (αρχική μορφή του ΕΜΠ). Χρημάτισε δήμαρχος Καλαβρύτων (1881-1885). Πρόεδρος “Εθνικής Εταιρείας” μέχρι το 1896. Μετείχε στον Πόλεμο του 1897, μετά το τέλος του οποίου τοποθετήθηκε διοικητής της 2ης Μεραρχίας Αθηνών».

Εγγόνια και Δισέγγονα

Νικόλαος (Χαραλάμπη) Σολιώτης* (ΙΛΕΚ, Ε, 695): ιατρός (το 1906) εκ Σόλου Καλαβρύτων, εγγονός του γνωστού οπλαρχηγού Νικολάου Σολιώτη και υιός του Χαράλαμπη Σολιώτη (Παπανδρέου: Επαρχία… σ. 136, 303). Αλλού (σελ. 168) ο Παπανδρέου αναφέρει ότι ο ιατρός Σολιώτης καταγόταν από τα Καλάβρυτα.

Ιωάννης (Χρήστου) Σολιώτης* (ΙΛΕΚ, Ε, 694-695): Ο δήμος των Καλαβρύτων αναφέρει τα εξής: Ιωάννης Σολιώτης, πλοίαρχος (Αγία Βαρβάρα Καλαβρύτων 1889 – Αθήνα 1973). Γιος του Χρήστου Σολιώτη. Απόφοιτος της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, μετείχε στους Πολέμους 1912-1913 (επί του θωρηκτού «Ύδρα»). Για αρκετό χρονικό διάστημα βρέθηκε εκτός υπηρεσίας εξαιτίας πολιτικών λόγων. Ανακλήθηκε κατά τον Πόλεμο 1940-1941 και υπηρέτησε ως δεύτερος κατά σειρά ναυτικός διοικητής Βορείου Ηπείρου με έδρα τους Αγίου Σαράντα (30 Μαρτίου 1941 – 14 Απριλίου 1941).

Ιωάννης (Νικήτα) Σολιώτης: Βουλευτής

Σωτήριος (Νικήτα) Σολιώτης – δείτε παρακάτω/see the tab below

Χρήστος Ι. Σολιώτης–δείτε παρακάτω/see the tab below