Σωτήριος Σολιώτης

Δισέγγονος του Νικολάου Σολιώτη γεννημένος στην Πάτρα το 1894.
Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και κατόπιν διορίστηκε
δικηγόρος στο Πρωτοδικείο Πατρών. Μετά από σπουδές δημοσίου δικαίου στο Παρίσι,
διορίστηκε το 1919 γραμματέας α΄ τάξεως στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και το 1922
επιθεωρητής των φυλακών, υπηρετώντας κυρίως ως προϊστάμενος της υπηρεσίας
Χαρίτων. Με ομόφωνη γνωμοδότηση του Συμβουλίου της Επικρατείας διορίστηκε το
1929 πρόεδρός του, ενώ το 1938 προήχθη σε Σύμβουλο Επικρατείας. Διετέλεσε
υπουργός Δικαιοσύνης το 1945 στην κυβέρνηση Π. Βούλγαρη. Το 1949 διορίστηκε
αντιπρόεδρος και το 1951 πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας. Τα έτη 1950-1951
διετέλεσε πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Κοινωνικών
Ασφαλίσεων (Ι.Κ.Α.). Έγραψε μελέτη σχετική με τις φυλακές της Γαλλίας και του
Βελγίου και άλλη γύρω από την οργάνωση και λειτουργία της γαλλικής Δικαστικής
Αστυνομίας. Με δωρεά του προς το κράτος λειτουργεί το ομώνυμο κληροδότημα για τη
συντήρηση του κτιρίου του Συμβουλίου της Επικρατείας. Απεβίωσε στην Αθήνα και
κηδεύτηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 1961.